فن آوری تصفیه آب یک پیوند مهم در تضمین امنیت منابع آب، ترویج حفاظت از محیط زیست و دستیابی به توسعه پایدار است. ویژگی های آن در تنوع فناوری ها، کاربرد گسترده و گرایش به سمت توسعه هوشمند و سبز منعکس شده است.
تکنیک های متنوعی که درمان فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی را پوشش می دهد
تصفیه آب ناخالصی ها را از طریق روش های مختلف از آب حذف می کند تا اطمینان حاصل شود که کیفیت آب مطابق با استانداردها است. فناوری های اصلی عبارتند از:
درمان فیزیکی: استفاده از روش هایی مانند فیلتراسیون، ته نشینی و جذب برای حذف جامدات معلق و مواد کلوئیدی، مانند استفاده از ماسه کوارتز، کربن فعال یا مواد غشایی برای فیلتراسیون.
درمان شیمیایی: دستیابی به واکنشهای کاهش انعقاد و اکسیداسیون{0}}از طریق افزودن معرفهایی (مانند آلوم و پلی آلومینیوم کلرید)، تبدیل مواد مضر به اشکال بیضرر یا به راحتی قابل جداسازی.
تصفیه بیولوژیکی: استفاده از میکروارگانیسم ها برای تجزیه آلاینده های آلی، که به طور گسترده در تصفیه فاضلاب خانگی و فاضلاب صنعتی استفاده می شود. فرآیندهای معمولی شامل فرآیند لجن فعال و فرآیند بیوفیلم است.
فناوری جداسازی غشایی: به عنوان هسته تصفیه آب مدرن، فنآوریهایی مانند اسمز معکوس (RO)، اولترافیلتراسیون (UF) و نانوفیلتراسیون (NF) میتوانند به طور موثر یونها، مواد آلی و عوامل بیماریزا را حذف کنند و به طور گسترده در تصفیه آب آشامیدنی و تولید آب با خلوص بالا{{0} صنعتی استفاده میشوند.
طیف گسترده ای از برنامه های کاربردی، خدمات شهری، صنعتی و زمینه های خاص. سیستم های تصفیه آب بسته به هدفشان چندین حوزه کلیدی را ارائه می دهند:
تامین آب شهری و تصفیه فاضلاب: پوشش کل فرآیند از تصفیه آب خام تا حصول اطمینان از مطابقت فاضلاب خانگی با استانداردهای تخلیه، ارتقاء و نوسازی به طور مداوم در سالهای اخیر ترویج شده است و نسبت استفاده مجدد از آب بازیافتی دائما در حال افزایش بوده است.
تصفيه آب صنعتي: در صنايعي مانند برق، الكترونيك و مواد شيميايي، نيازهاي كيفيت آب بسيار بالاست و براي جلوگيري از پوسته پوسته شدن و خوردگي تجهيزات، نياز به حذف ناخالصي هاي كمي دارند. به عنوان مثال، نیروگاه ها از سیستم های تصفیه آب شیمیایی برای اطمینان از آب تغذیه دیگ بخار بسیار خالص استفاده می کنند.
نمک زدایی آب دریا و بازیابی منابع: در مواجهه با کمبود آب، فناوری اسمز معکوس به طور گسترده در نمک زدایی آب دریا استفاده می شود. در عین حال، فناوریهای جدید مانند بازیابی فسفر و استفاده از منابع لجن به تدریج متوجه «تبدیل زباله به گنج» میشوند.